Sevilla - Guillena
dag 1 / 14 mei 2006 / 23km / 23 totaal
Vandaag de grote dag van ons vertrek uit Sevilla voor de start van onze pelgrimage! We hadden er erg veel zin in en zijn lekker vroeg opgestaan. Gisteravond hadden we nog even het startpunt van de route opgezocht. Aan de westkant van de kathedraal staat (tussen tig andere beelden) een beeld van Sint Jacob. Daartegenover staat de eerste gele pijl! Vanmorgen zijn we erheen gelopen, daar in de buurt wist Pieter-Bas een eettentje waar we even gingen ontbijten. Net toen we aan de westkant van de kathedraal liepen, stuitten we op nóg een processie. Ze waren net bezig een houten gevaarte met een beeld erop de trap op, de kathedraal in te tillen.
Na het ontbijt en nadat we proviand voor de dag hebben ingekocht (‘Nee, toch maar geen Iberico (dure ham) voor € 10,00 per ons.') zijn we dan echt op pad gegaan.
Zoals verwacht was het eerste stuk niet zo boeiend. Veel langs en over grote wegen de stad uit. De enige uitzondering was dat we nóg een processie zagen. Ditmaal stond er geen beeld centraal maar een geestelijke, die omringd door vier mannen die een scherm van stof boven zijn hoofd hielden en begeleid door veel mensen voor en achter de geestelijke liepen en iemand voorop met een bel. Zo liepen ze door de straten van een buitenwijk van Sevilla.
In Santiponce, het eerste plaatsje dat we na Sevilla passeerden, hebben we eerst op het terras van een kroegje gezeten. Erg straffe koffie! Na nog een frisje hebben we de resten van de Romeinse stad Italica bezocht, waarvan de ingang tegenover het terras waar we hadden gezeten was. Bij het afzetten van de rugzak heeft Pieter-Bas daar nog even zijn rug verdraaid. Dat is niet zo handig, met 3 wandelweken voor de boeg. Maar even iets voorzichtiger doen dan. In Italica hebben we onder andere door de ruïnes van het amfitheater gelopen. Er stond nog heel veel van overeind, heel mooi om te zien. Op een muurtje bij de uitgang van Italica hebben we onze lunch genuttigd en daarna zijn we weer verder getrokken.
Dat was vervolgens een makkelijke weg, letterlijk rechttoe rechtaan. Na een laatste blik door onze verrekijker op de kathedraal van Sevilla liepen we gestaag af op een enorme hoge betonnen watertoren. Bijna bij deze toren aangekomen, werd onze weg letterlijk doorkruist door een riviertje. Het advies in onze routebeschrijving: ‘links langs de rivier lopen totdat deze smal genoeg is om over te steken. Onze eerste poging moesten we opgeven, hier was het toch nog net iets te breed, zeker voor een oversteek over in het water geworpen takken met een ‘zware' rugzak op. Bij de tweede poging een stukje verderop was het smal genoeg. Met behulp van een gevonden stok hebben we de overkant, al klauterend over takken, gehaald. Voor Pieter-Bas was dit een beetje ongemakkelijk, omdat hij vóór ons bezoek aan Italica bij het afzetten van zijn rugzak een verkeerde beweging heeft gemaakt met zijn rug. Gevolg is rugpijn. Wel balen, zo op onze eerste dag. Al lopende gaat het wel, maar het is niet prettig. Afijn, na onze oversteek waren we er nog niet… Er was wel iets dat leek op een pad, maar er groeiden wel heel erg veel bramenstruiken. Ook hier kwam onze gevonden stok wel goed van pas (een kapmes was ook wel fijn geweest). Na hier en daar wat schrammetjes te hebben opgelopen, konden we de weg weer vervolgen.
Na dit avontuur was het nog een paar kilometers tot Guillena, eindpunt van deze dag. Eerst even lekker in een barretje een colaatje gedronken en een knabbeltje van zoute gele bonen gegeten. We overnachten in hostel Francés, waar we tot onze verbazing géén ramen in onze slaapkamer hebben, maar wel onze tweede stempel op ons pelgrimspaspoort hebben gekregen. Nu eerst even eten!
Tjongejongejonge, wat was dat eten lekker! Dunne lapjes varkensfilet, patatjes, gebakken paprika en een salade van sla, tomaat en tonijn. Wel een beetje een druk terrasje, zo aan een doorgaande weg. Tel daarbij nog een paar macho Spanjaarden op een opgevoerde scooter en 30 toeterende auto's die de Copa Uefa van Sevilla FC aan het vieren waren en zie, vertier voor drie.