Valdesalor - Casar de Cáceres
dag 12 / 25 mei 2006 / 23 km / 306 totaal
Als altijd staan we vandaag maar weer eens om 6.00 uur op. Eerst maar even toilet maken voor de vier dames de badkamer in gebruik nemen, dan hebben we dat gehad. El professional peregrino ligt nog in het hoekje en z'n geur in de hele kamer. Daar zal de Alcalde van opkijken straks.
Na een kort ontbijtje vervolgen we onze weg, gelijk met de fietsende dames. Helaas voor hen moeten die na 50 meter alweer afhaken wegens een lekke band. Da's erg jammer van het vroege opstaan dus.
Het eerste stuk is parallel aan de N630 en wordt na korte tijd gekruist door de immer aanwezige nieuwe snelweg. Deze moet worden overgestoken via een nieuw viaduct, da's goed geregeld.
Onderweg vinden we de strooien hoed van de vriendelijke Spanjaard. We binden hem vast aan de rugzak van Ellen. We halen de Spanjaard vast nog wel in straks. Na wat heen en weer geslinger over de weg zien we Caséres in de verte liggen en de vriendelijke Spanjaard lopen om hem even later in te halen. Hij bedankt ons vriendelijk voor de hoed. Wij wandelen rustig richting Caséres om het wederom niet via de beste kant te benaderen. Net als we de stad inlopen zien we de vier fietsende dames voorbij komen. Dat plakken van de band heeft wel even geduurd zeg.
Caséres heeft een prachtige ommuurde oude binnenstad met kleine straatjes en aldaar weinig autoverkeer. Vlak voor we het ommuurde deel van de stad binnenlopen, lopen we nog langs een kerk. Ik heb echter geen zin om over te steken om een foto van de poort te maken. Even later heb ik daar weer spijt van, omdat ik denk dat het een aan Santiago gewijde kerk is. Daar zien we onderweg niet al te veel van. Verder alleen nog in Salamanca en Zamora.
Nadat we op een terrasje zijn neergestreken en een lekkere tostada, koffie en frisje hebben weggewerkt wandel ik even naar de VVV om een kaartje van de stad te halen. Terwijl ik even naar de wc ga en de Nederlanders ontmoet die ook in Torremegía waren, vindt Ellen uit dat de kerk van Santiago vlakbij het plein is waar we zitten. Gelukkig! Ik baalde er al van.
We zijn er direct heen gewandeld om er even omheen te lopen en er in te kijken. Aan de buitenkant is een poort met daarboven een afbeelding van een pelgrim en schelpen aan weerszijden van de poort. Binnenin is een enorm houten … uit de 16 e eeuw. Binnen komen we ook het Nederlandse stel weer tegen en we wisselen even ervaringen uit. Ze stoppen met lopen en reizen door naar Santiago waar ze de eerste twee weken van juni gaan hospitaleren. we nemen weer afscheid en we wandelen even door het centrum.
Een vervolg op onze zoektocht naar de Sint Jacobsschelp, echt of als zilveren hanger. Ook hier kennen ze dat niet. Ik denk dat we daarvoor echt naar Santiago moeten. Via een terrasje met nog weer een lekker frisje, een lekker broodje en een bankje op het plein waar we onze sokjes nog even optrekken verlaten we de stad weer. Nog 11 km naar de eindstop van vandaag. De eerste 6 hiervan langs een redelijk drukke weg, daarna via een landweggetje. Op het pad stoppen we een paar keer voor een enorm grote krekel, waarvan er ééntje een ander beestje zit op te peuzelen. Mmmm… lekker hapje.
Onder een nieuw viaduct van de nog ongebruikte snelweg zitten we even in de schaduw en eten we even een appeltje. Even verderop bezoeken we het naast de weg gelegen tankstation voor een flesje fris voor bij de lunch. Na 500 meter lopen we het dorpje in via een mooi aangelegd en onderhouden groen parkje.
Tegenover de ayuntamiento vinden we de refugio waar we Denise en Jesus treffen. Jesus hadden we in Torremegía voor het laatst gezien. Hij heeft stiekem een stukje met de bus gedaan. Hij vond het erg eenzaam onderweg en hij had ons gemist. We zijn erg gezellig blijkbaar, al weet ie zijn weg aardig te vinden, daarvoor heeft ie ons gezelschap niet nodig.
Nadat we even gedoucht, gegeten en gerust hebben ontmoeten en zien we ook weer wat andere bekenden. Het is grappig om te zien dat je kennissen opdoet, zo onderweg en dat je sommigen van hen weer ziet.
We gaan even boodschappen doen in de van kakelende kippen vergeven Dia waar de Hamsterweken zijn begonnen. Om 20.30 uur gaan we eten in het in de refugio aanbevolen restaurantje. Een aanplakbiljetje ophangen in de refugio helpt wel, er zitten meer pelgrims hier.
We hebben heerlijk gegeten, het menu del dia voor € 8,00 per persoon. We zaten gezellig bij Jesus aan tafel, die er gezellig op los babbelde met ons en de andere tafeltjes, waaraan ook pelgrims zaten. Pierette en Jean-Michel waren er ook, die zaten met een Spanjaard te eten. Deze man had er vandaag 110 km op de fiets op zitten, wat hem toch wel een beetje zeer deed.