Dag 20

In een huisje met een tweepersoons kamer, die Yves voor ‘the two lovers' (op zijn Frans uitgesproken, haha!) had gereserveerd, hebben wij een zeer goede nachtrust genoten. Yves en Jean-Michel en Pierrette sliepen op een vierpersoons kamer. Het gesnurk van Yves, dat volgens ons niet zo erg is (zeker als je dat vergelijkt met de verschrikkelijk snurkende pelgrim van de eerste week) heeft Jean-Michel uit de kamer verdreven. Hij is met matras en al in het woonkamertje gaan liggen.

Om 6.00 uur ging de wekker en hebben we ons gereed gemaakt voor onze laatste wandeling van Deel 1: Sevilla – Santiago. Met nog maar 25 km voor de boeg stapten we iets voor 7.00 uur de deur uit. Het was weer erg koud, maar we waren weer goed ingepakt. We misten nog wel een paar lekkere handschoenen. Nadat de zon opkwam warmde het al snel wat op.

Tussen de glooiende weilanden door liepen we op zand- en steenpaden gestaag de kilometers weg. Het ging lekker vlot, allebei nergens last van en genietend van de omgeving. We moesten nog wel even langs wat koeien en een grote witte stier, wat ik niet zo prettig vond. Gewoon doorlopen is het devies, ze zien wel meer wandelaars. Ik moet toch steeds even achterom kijken. Even checken of er toch niet stiekem eentje achter ons aan komt. Ik heb denk ik een beetje teveel stierengevechten gekeken…

Op een bepaald moment, toen we aan de top van een heuvel kwamen, konden we Salamanca al zien liggen! De twee kathedralen waren al duidelijk te onderscheiden. Met de verrekijker kwam het nog dichterbij. Nog maar even en dan zouden we in Salamanca aankomen!

Verscholen in een kom tussen de heuvels zagen we ineens het laatste dorpje van deze etappe liggen, Miranda de Azán. Het eerste dorpje dat we vandaag tegen kwamen, Morille, zijn we zonder stop gepasseerd. We hebben daar alleen even onze fleece uitgetrokken en afscheid genomen van Guy en Juliette. Ze hebben ons uitgenodigd om eens bij ze langs te komen in Montpellier. Wie weet…

In Miranda de Azán werden we door een behulpzame oude dame naar de bar verwezen. Daar hebben we koffie gedronken en elk twee lekkere broodjes en een koekje gegeten. We hoefden alleen de koffie af te rekenen! We hadden het er net over gehad dat de Spanjaarden die we onderweg hebben ontmoet zo hartelijk en behulpzaam zijn. Echt heel attent was dit weer. Na een foto van de kerkpoort te hebben genomen hebben we onze weg weer vervolgd.

In Salamanca aangekomen was de aanduiding van de route compleet afwezig. Op aanwijzing van alweer een behulpzame oude Spanjaard konden we het pad weer oppikken. Over de Romeinse brug kwamen we het oude centrum binnen gelopen. Daar troffen we in het trottoir ineens weer de Sint Jacobs schelp, die ons de weg naar de kathedraal wees. We liepen tegelijk met Pierrette en Jean-Michel de stad in. Voor de kathedraal aangekomen hebben ze nog een foto van ons gemaakt en wij van hen. Ze hebben geen e-mailadres, maar wel een gewoon adres waar we de foto naartoe kunnen sturen.

De laatste stempel hebben we in de kathedraal van Salamanca gekregen. Wat een heerlijk feestelijk gevoel dat we het hebben gehaald! Je kan wel iets plannen, maar het moet ook wel een beetje meezitten. Het is bijzonder dat we 20 dagen non-stop hebben kunnen lopen. Op wat kleine probleempjes hier en daar ging het heel voorspoedig. We kunnen alleen maar hopen dat het volgend jaar net zo goed gaat.

We hebben een 4-sterren hotel gevonden voor een schappelijke prijs. Voor € 74,50 pkpn slapen we in Catalonia Salamanca Plaza. Na een heerlijke douche zijn we de stad in gegaan. Daar hebben we lekker rondgelopen, foto's gemaakt, een paar heerlijke broodjes gegeten en twee credentials gekocht voor volgend jaar. Dit is weer een andere dan die we al hadden, met op de achterzijde kaartjes met alle camino's in Spanje, Portugal en Europa.

Op een pleintje zagen we ineens Irmi weer. Ze heeft stukken van de route met de bus en liftend afgelegd en was gisteren al in Salamanca. In een internetcafé was ze bestolen. Haar geld en pasjes zijn weg. Daar was ze behoorlijk door van de kaart geweest, maar ze is geholpen door Ian (een Schot geloof ik en weer een vriend van de Duitse hospitalero van de pastorie in Fuenterroble de Salvatiera) en een vrouw van de herberg in Salamanca. De man van Irmi heeft geld gestuurd vanuit Zwitserland. Na van de schrik te zijn bijgekomen heeft ze nu toch besloten tot Zamora door te gaan. Even later hebben we ook Juliette en Guy nog gezien, ze liepen langs het terrasje waar we even lekker wat hebben gegeten en gedronken.

Vanmiddag zijn we toch nog maar weer even gaan slapen. Pas om een uurtje of 21.00 zijn we de stad weer in gegaan om een hapje te gaan eten. Ons hotel ligt direct achter het Plaza Mayor, midden in het centrum van Salamanca.

Wat een mooie stad zeg. Er staan zoveel prachtige oude gebouwen. De kathedraal is erg imposant. Wat een gebouwen konden ze in vroegere tijden al neerzetten. Ook de universiteit van Salamanca die in 1218 is gesticht, is een schitterend gebouw. Morgen gaan we wat meer bekijken en lekker shoppen.

We hebben heerlijk gegeten bij TinTin (Kuifje) en daarna zijn we naar het Plaza Mayor gegaan, daar zou om 22.30 uur een show met vuurwerk beginnen. Vanmiddag hadden we de generale repetitie gezien. In het donker was het een prachtig gezicht. Er waren dansers, vuurwerk en vlammenwerpers. Het zag er spectaculair uit.

Morgen hebben we de hele dag om Salamanca wat beter te bekijken. Eerst maar eens lekker gaan slapen. Ik ben benieuwd hoe lang we kunnen uitslapen, na de afgelopen weken telkens om 6.00 uur te zijn opgestaan. Uit kunnen slapen en niet weggaan voor de volgende etappe, het is even wennen…