Dag 6

Na een weldadige nachtrust zijn we om iets over 6.00 uur opgestaan. Pfff… wel een beetje vroeg. Maar met 26 km voor de boeg is het fijn om het grootse deel van de tocht vóór het heetst van de dag te lopen.

Voor Pieter-Bas was het een slechte dag. Misselijk en diarree nog voordat we vertrokken. Tot het eerste plaatsje dat we na 6,5 km troffen, Calzadilla de los Barros, ging het nog een beetje. Daar hebben we even wat gedronken en toen zijn we weer verder gegaan. Tot het volgende plaatsje was het 15 km lopen. Onderweg ging het al maar slechter met Pieter-Bas. Hij was zo ontzettend misselijk, dat hij op een gegeven moment moest overgeven. Dat was maar beter, want dat luchtte wel iets op. Hij kreeg zowaar weer wat praatjes!

Onderweg was het een prachtig glooiend landschap van graan- en wijnvelden. Het pad kende flauwe stijgingen en dalingen, dus dat was gelukkig niet zwaar. Ook het weer was goed. Totaal onbewolkt maar met een noordnoordwestelijke en dus koele wind. Dat was geluk hebben, want anders was het voor Pieter-Bas helemaal bar en boos geweest.

Na 15 km kwamen we in Puebla de Sancho Pérez, waar we ook weer even wat hebben gedronken. In afwijking van onze gids is hier wel een Auberge Touristico en in Zafra ook. Na dit plaatsje was het nog 4,5 km tot Zafra. Via het rangeerterrein en treinstation liepen we Zafra binnen. Zag er rommelig uit en het was nauwelijks een weg of pad te noemen.

We hadden besloten om spullen naar huis te sturen, om onze last te verlichten. Op weg naar onze herberg in Zafra liepen we langs een postkantoor. Aangezien deze om 14.30 uur zou sluiten en het al 13.15 uur was, hebben we dit gelijk maar geregeld. Al viel dit voor Pieter-Bas niet mee, hij was weer heel erg misselijk. We hebben in totaal (inclusief de doos) bijna 6 kg teruggestuurd!

We hebben in een groooooooote doos de volgende spullen teruggestuurd: slaapmatjes, regenhoezen voor de rugzak, de kookspullen (ja, ook het gastankje waar we zo naar op zoek zijn geweest in Sevilla!), onze sportschoenen, bestek (behalve lepeltjes), regenbroeken, kompas.

Na dit geregeld te hebben zijn we naar de herberg gelopen. Het inchecken kostte Pieter-Bas de grootste moeite, omdat hij zich zo beroerd voelde. Hij wilde zo snel mogelijk zijn bed in.

Vanmiddag hebben we slapend doorgebracht. Ik heb als een blok geslapen, heerlijk. Pieter-Bas voelde zich gelukkig weer wat beter. Morgen staat er een afstand van 20 km op het programma. Maar als Pieter-Bas zich dan nog niet goed voelt, dan blijven we een dag in Zafra.

We zitten nu in een hotel-restaurant, aan een met linnen gedekte tafel. Om 21.15 uur is de kok er, die hopelijk iets lekkers voor ons gaat koken. Bij binnenkomst keek ik net op het verkeerde moment naar de (immer aanwezige) TV. Er is een stierengevecht op te zien en net op het moment dat ik kijk wordt een paard gespietst door de stier. Ik werd er helemaal naar van, dat zag er niet zo leuk uit. Rare lui hoor, die Spanjaarden!