Toerist in Salamanca
Salamanca, 3 juni 2006
Gisteravond zijn we na mijn schrijversarbeid om 00.30 uur pas gaan slapen. We hebben tot maar liefst 8.30 uur uitgeslapen en na een heerlijke ochtenddouche zijn we gaan ontbijten. Verse jus, cafe con leche en churros. Mmmm!
De kathedraal hadden we alleen bezocht voor een stempel en nu wilden we die wel eens wat beter gaan bekijken. Bij de kathedraal aangekomen zagen we Denise, die foto's stond te maken. We hebben nog even gekletst en hoorden van haar dat ze deze ochtend gebruikte om de stad te bekijken en vanmiddag ging ze 15 km lopen naar het volgende plaatsje op de Via de la Plata.
Raar idee hoor, dat wij hier zouden blijven en morgen naar huis gaan. Maar ook goed. We hebben meer dan 500 km afgelegd en een heleboel plezier gehad. Volgend jaar gaan we dat gewoon nog een keer doen, maar dan vanaf Salamanca naar Santiago en Finisterre. Zo hebben wij twee keer voorpret, pret tijdens en napret! We hebben nu alweer zin om hier volgend jaar weer in Salamanca aan te komen en de Via de la Plata te vervolgen!
De kathedraal is schitterend en imposant. Het zijn eigenlijk twee kathedralen in een. De bouw van de oude kathedraal begon in de 12 e eeuw en de bouw van de ‘nieuwe' kathedraal is in de 16 e eeuw begonnen (in het jaar 1513). In de oude kathedraal bevinden zich onder andere vier kapellen. In de ‘Anaya' kapel staat een tombe van albast, bedekt met een schitterend reliëf van uitgesneden figuren. De maker daarvan is onbekend. Het dateert uit het midden van de 15 e eeuw. Ik ben er twee keer omheen gelopen, om de verschillende figuren onderaan (leeuwenkoppen met kleine mensfiguren die ermee in gevecht zijn) midden (beelden van mensen waar ongetwijfeld een verhaal achter schuil gaat) en de bovenkant, waar een levensgroot beeld van de Bisschop van Salamanca, Diego de Anaya. Ik had nog wel een paar rondjes kunnen lopen, zo prachtig! Verder waren we nog in het kleine museum van de kathedraal, waar onder andere een beeld van St. Jacob staat (en waar je geen foto's mag maken…).
Na de kathedraal hebben we wat geshopt en heb ik een mooi hemdje gekocht (Picasso). In datzelfde winkeltje hebben we ook eindelijk een sieraad met een (gestileerde) weergave van de St. Jacobsschelp gevonden. Het zijn twee oorknopjes, die we door een edelsmid gaan laten vermaken tot een hangertje voor aan een kettinkje. Op de een na laatste dag in Spanje is het dan eindelijk gelukt. We hadden het nog nagevraagd bij de tourist information: ‘Nee, Salamanca ligt wel op de Via de la Plata en er komen wel eens wat pelgrims, maar we hebben hier verder niets met schelpen'. Er zijn wel drie winkeltjes die ‘Casa de conchas' heten, er is een Casa de conchas met allemaal St. Jacobsschelpen op de buitenmuren en binnen hangt een kroonluchter van St. Jacobsschelpen… Nee, ze hebben hier inderdaad niets met St. Jacobsschelpen. Maar toch nog gevonden dus, daar zijn we heel blij mee. Toch leuk om dat hier in Spanje te kunnen kopen.
Om 13.30 uur gingen de meeste winkels natuurlijk weer dicht en zijn we even wat gaan eten, zoals ook de rest van de stad. Het was overal dus lekker druk. We hebben wat tapas gegeten en zijn daarna naar de mooi aangelegde tuin naast de herberg gelopen. Daar hebben we op een bankje in het zonnetje gezeten en zagen we Jesus lopen. Hij gaat maandag weer verder op de Via de la Plata. Eerst even bijkomen en afspreken met zijn nicht, die hier in Salamanca woont. Leuk om hem nog even gezien te hebben. Ook Jean-Michel en Pierrette zagen we nog lopen, maar die hebben we niet meer gesproken.
Omdat de batterij van het fototoestel leeg was, zijn we nog weer even teruggegaan naar het hotel, waar we even hebben rondgehangen en weer hebben verlaten om de stad weer in te gaan. Maar weer eens een terrasje pakken, wat een heerlijke keuteldag!
Ook de middag / vroege avond hebben we shoppend doorgebracht, maar niet meer gekocht. En alweer zijn we neergestreken op een terrasje in de zon. Nee, niet op het Plaza Mayor, want daar is het zo duur. Betaalden we op ons zonnige plekje alsnog € 3,00 per glas fris. Wel weer even wennen, dit soort prijzen! In San Pedro de Rosados betaalden we voor de lunch (spaghetti), drinken, avondeten (voor-, hoofd- en nagerecht) met wijn en water en de overnachting voor ons tweetjes nog geen € 42,00! Dat zijn nog eens prijzen.
Maar hier in zo'n grote toeristische stad is het allemaal een stuk duurder. Voor € 57,00 zijn we vanavond heerlijk uit eten geweest bij restaurant Valencia (met vis rechtstreeks uit de haven). Dat was een lekkere en gezellige afsluiting van onze vakantie in Spanje. Eigenlijk zouden we gaan eten in het restaurant in de kelder van ons hotel, maar daar aangekomen was er geen kip. Bij restaurant Valencia was hebben we heerlijk onder de luifel op het terras gegeten. Het was er druk en we moesten ook weer een beetje opletten op wat we zeiden, omdat we alweer regelmatig Nederlands om ons heen hoorden, haha!
Morgen gaan we iets voor 12.00 uur uitchecken, zodat we op tijd op het station zijn voor de trein van 12.45 uur. Vandaag zijn we er even naartoe gelopen en hebben we alvast de treinkaartjes gekocht. Je moest ook reserveren voor de trein, dus het was goed om dat vandaag al even te regelen. We moesten toch nog wel even wachten op onze beurt, en dat is niet handig als je een trein moet halen en de wachttijd niet zou hebben ingecalculeerd. Zondag zijn we om 15.15 uur in Madrid. Van daar uit moeten we nog naar het vliegveld. Daar hebben we ruim de tijd voor, aangezien ons vliegtuig om 20.20 uur vertrekt.
Als we net zoals bij de heenreis mooi op tijd inchecken, kunnen we misschien wel weer bij de nooduitgang zitten. Voor Pieter-Bas is dat wel zo handig, omdat daar tussen de stoelen veel meer beenruimte is.
Pieter-Bas ligt al lekker naast me te slapen, ik ga ook maar eens. Het eerste wat we morgen gaan doen, is weer een lekker ontbijtje eten bij een leuk tentje. Dan hebben we nog wat tijd over om nog even rond te lopen, waarna we huiswaarts gaan!
Madrid, 4 juni 2006
Dat lekkere ontbijtje hebben we weer bij hetzelfde tentje als gisteren gegeten. Heerlijke koffie schenken ze daar! Kennelijk was de nicht van Jesus er niet, want we zagen hem tijdens ons ontbijt buiten helemaal klaar staan om weer verder te lopen op de Via de la Plata. Hij zag ons ook en moest net als wij lachen dat we elkaar alwéér zagen! Echt grappig, in een onbekende stad telkens weer bekenden tegenkomen!
Na ons heerlijke en uitgebreide ontbijtje zijn we nog een keertje om de kathedraal heengelopen. Achter ons hoorden we ineens roepen, dat was Yves. En nog een keer hebben we afscheid van hem genomen. Hij kan pas morgenavond met de bus vertrekken, vandaag was er geen plaats meer. Hij reist samen met Jean-Michel en Pierrette, die in Toulouse wonen en die we 's ochtends ook nog hebben zien lopen.
Op de valreep hebben we nóg een paar oorbelletjes gekocht. We zullen een edelsmid iets te knutselen geven! De schelpjes moeten op elkaar worden gezet, met een oogje eraan om aan een kettinkje te kunnen hangen. Daar gaan we als we thuis zijn maar eens achteraan.
Ook op de valreep heb ik een leuk rose/rood zomerjurkje gekocht. Het is zo raar, als we de tijd hebben om te winkelen kan ik niks vinden en als we eigenlijk een beetje moeten opschieten, lukt het ineens wel! Dat gedaan hebbende, zijn we naar het hotel gelopen en hebben we uitgecheckt. Mooi op tijd, een half uur van tevoren, waren we op het treinstation van Salamanca.
De trein vertrok keurig op tijd om 12.45 uur. Een tijdje hadden we de bergen met sneeuw, die we zijdelings lopend zijn gepasseerd, nog in het oog. Door een prachtig glooiend en later bergachtig landschap reden we richting Madrid. Vlak voordat we er waren, passeerden we een rangeerterrein, waar Pieter-Bas een uitgebrand treinwrak met een groot gat erin zag staan. Misschien was het wel de trein van de aanslagen twee jaar geleden. Een raar idee. Ik moest er toch steeds aan denken, dat we naar die plek, dat station toe zouden gaan.
Op het station in Madrid aangekomen, hebben we even een broodje gegeten en zijn we met de metro' – bus (vanwege werkzaamheden voor een nieuw metrostation) – metro naar het vliegveld gereden. In de metro konden we voorin door een raam over de schouder van de machinist naar het spoor kijken. Je ziet niet veel hoor, dat was geen werk voor mij, zo in het donker. Op het vliegveld van Madrid zitten we nu, veel te vroeg, te wachten tot we vanaf 18.20 uur kunnen inchecken. Maar we zijn er en dat is prettig, die vlucht gaan we wel halen!
Huizen, 5 juni 2006
Weer thuis! Dat is wel even wennen, niet in het minst door de lage temperatuur! Brrr!
Onze vlucht was een half uur vertraagd, omdat ze een verdachte schade moesten onderzoeken. Er was wat verf beschadigd en daar moest toch even naar worden gekeken, omwille van de veiligheid. Het rare was alleen, dat we al in de slurf naar het vliegtuig liepen en toen weer werden teruggestuurd. Een paar lolbroeken zaten te ouwehoeren, zodat het allemaal nog onduidelijker werd. Iets na 21.00 uur konden we aan boord.
De ruimte tussen de stoelen bij de nooduitgang was niet bijzonder groot. Maar voor de stoel bij het raam stond geen stoel, zodat Pieter-Bas daar prinsheerlijk met uitgestrekte benen kon zitten.
Naast mij zat een man die toevalligerwijs ook net terug was van een tocht op een camino de Santiago. Met zijn Duitse vriendin had hij twee weken op de camino Francés gelopen. Hij heeft met interesse onze gids van de Via de la Plata doorgebladerd en we hebben er nog even over gekeuveld. Je komt ze ook overal tegen, die pelgrims! Het grappige is dat hij ook nog in de buurt woont, in Almere.
De vlucht was rustig, geen turbulentie. We hebben ook nog een hele mooie zonsondergang gezien vanuit het vliegtuig. Pieter-Bas was in de trein wel, maar in het vliegtuig niet misselijk geweest. Die gemberpilletjes bieden wel uitkomst, want nadat Pieter-Bas ze in de schuddende trein had ingenomen ging het beter. Het dalen van het vliegtuig vond ik niet zo prettig. Mijn rechteroor zat dicht, zodat snoepjes eten niet hielp tegen de opbouwende druk. Dat deed heel erg zeer. Uiteindelijk dan toch maar mijn oren geklaard door mijn neus dicht te knijpen en voorzichtig te blazen. Ik hoorde het in mijn rechteroor helemaal piepen, maar het hielp wel.
Om 23.35 uur zijn we op Schiphol geland. Martijn heeft ons opgehaald, wat erg fijn was. Na een halve dag reizen waren we allebei wel moe en zijn na thuiskomst heerlijk in ons eigen bedje gekropen.
Laat de napret maar beginnen! Foto's bekijken, ons reisverslag op de website zetten met een selectie van de leukste en mooiste foto's. Volgend jaar deel II van de Via de la Plata!