Toerist in Sevilla
13 mei 2006
Na een voorspoedige reis zijn we gisteravond om ongeveer 20.30 uur in Hotel Fernando III in Sevilla aangekomen. Onderweg zagen we al een leuk eettentje, Bar Teresa. Na te hebben ingechecked en ons te hebben opgefrist hebben we daar genoten van heerlijke rosé, patatjes met zelfgemaakte minikroketjes en kabeljauw in tomatensaus. O ja, en ook nog olijfjes. Tapas voor toeristen. Moe maar voldaan zijn we na het eten lekker naar ons luxe hotel gegaan, waar we een heerlijke nacht in onze kamer met airco hebben geslapen.
Nu hangen we lekker de toerist uit in Sevilla. Vandaag zal het ook wel weer rond de 30 graden worden.
Tegen de verwachting in is het gelukt om vandaag (op zaterdag) bij de kathedraal, bij de Puerta de la Campanilla, een pelgrimspaspoort te krijgen, met daarin een stempel van de kathedraal. Super! PB en LL helemaal blij! We hebben, of beter gezegd, Pieter-Bas heeft gevraagd tussen welke tijdstippen het in het weekend mogelijk is hier een credential te verkrijgen. Dat is vanaf 11.00 uur totdat de man die het ons gegeven heeft gaat eten, waarschijnlijk dus tot 13.30 uur. Maar om zeker te zijn moet je er gewoon om 11.00 uur staan. Door de week gelden ruimere openingstijden.
Straks gaan we nog even een gastankje kopen, voor de door ons nodig geachte kookuitrusting, en verder lekker wandelen in en genieten van Sevilla!
Nou, de zoektocht naar het gastankje duurde even, maar uiteindelijk hebben we die toch in ‘El Corte Inglés' gevonden. Toen hadden we de roltrappen op en neer wel een aantal keren gezien… Ondertussen hebben we ook bij juweliers gezocht naar een Sint Jacobsschelp als hangertje, maar dat heeft helaas niets opgeleverd.
De kathedraal hebben we uiteraard als oprechte toeristen bezocht. Wat een pracht en praal. Twee van de vele pilaren die in de kathedraal staan zijn gestut door een hele stellage die eromheen is aangebracht. Ook aan de buitenkant is de ouderdom te zien, op veel moeilijk bereikbare plekken groeit gras.
Laat in de middag stelde Pieter-Bas nog voor om een bezoek te brengen aan de ‘Real Alcazar', het koninklijk paleis. Maar we moesten ook nodig weer wat voedsel tot ons nemen. Dat was toch al weer heel wat uurtjes geleden, namelijk ons ontbijtje waarbij het eerste verhaaltje werd opgetekend. Ik liet mij zelfs zo verblinden door ernstige trek dat ik liever ergens ging eten dan vóór sluitingstijd om 17.00 uur (wat later toch 19.00 uur bleek te zijn) de ‘Real Alcazar' te bezoeken. Gelukkig hield Pieter-Bas voet bij stuk en hebben we een broodje gehaald, waarna we al etende van het broodje naar de koninklijke paleizen zijn gelopen. De moorse invloeden zijn overal aanwezig. Mooie symmetrische terugkerende patronen in vloeren, muren, plafonds en deuren. Overal waar je kijkt is het een kunstwerk. Prachtig! En dan de tuinen! Oeroude bomen, planten in alle soorten en maten en ingenieus aangelegde irrigatiekanaaltjes. Hier hebben we een tijdje doorgebracht. Beetje gelopen, beetje gezeten, beetje bijna in slaap gevallen op een bankje bij het gekwetter van de honderden vogels.
We hebben na al dit moois een paar lekkere tapas gegeten. Pieter-Bas vond alleen de inktvis toch niet zo geslaagd, hoewel het toch vanachter glas best lekker uitzag. Uiteraard hebben we 's avonds ook weer tapas gegeten bij een gezellig tentje. Daar was een man zich het vuur uit de sloffen aan het rennen om in zijn eentje iedereen te kunnen voorzien van al dat lekkers. Op zoek naar een tentje om te eten zagen we een stel kinderen een nep-processie houden, met minibeeld en kaarsjes. Later op de avond zouden we onverwacht een echte processie tegenkomen.