Deel II - dag 1

Tot nu toe zijn wij hier in Calzada de Valdunciel de enige pelgrims die vandaag in dit plaatsje zijn neergestreken. Wij zijn niet alleen op dit tweede deel van de Via de la Plata, een of twee dagen geleden waren er nog pelgrims in de herberg waar we slapen. En na ons zullen er ook wel genoeg in onze voetsporen treden. Na met de trein vanuit Madrid in Salamanca zijn aangekomen, zijn we begonnen aan onze eerste etappe van 16 km, die we aan het einde van de middag hebben voltooid.

Gisteren was het nog wel even een hectisch dagje. Eerst nog even gewerkt en vroeg weg, nadat Pieter-Bas thuis alles nog had voorbereid voor vertrek. Ton en Irma hebben ons naar Naarden-Bussum gebracht, waar we op de trein naar Schiphol zijn gestapt. Eenmaal op Schiphol hadden we zeeën van tijd voordat we eindelijk konden vertrekken. Pieter-Bas zat een beetje dubbel gevouwen in het vliegtuig. Meestal proberen we voor zijn lange benen een plekje te regelen bij de nooduitgang, omdat daar meer ruimte is. Bij het inchecken via internet was het een beetje gokken… We zaten uiteindelijk net drie stoelen te ver naar achteren.

Na aankomst in Madrid zijn we met de metro naar ons hotel voor die nacht gegaan, hotel Huza Chamartin, dat zich zo'n beetje op het treinstation bevindt.

Aan het einde van die drukke dag, waarop Pieter-Bas en passant ook nog even een nieuwe baan bij Neways accepteerde en zijn huidige baan heeft opgezegd,zjn we doodop in slaap gevallen in ons hotelbed.

En nu zijn we dus weer in Spanje, waar we onze pelgrimage naar Santiago de Compostela gaan voltooien. Het is een apart gevoel. Zoals Pieter-Bas het vanmorgen omschreef: vorig jaar zijn we onderweg gegaan en halverwege uit de ‘trein' gestapt. Nu zijn we weer in diezelfde trein gestapt, ruim een jaar later. Dat is wel bijzonder, dat we verder gaan waar we vorig jaar waren gebleven, in dezelfde tentjes op het treinstation van Madrid en in Salamanca zitten voor wat drinken en een broodje. Het is net of er geen jaar tussen heeft gezeten.

Wat ontbreekt zijn de mensen die we vorig jaar hebben ontmoet. Sommigen zijn doorgelopen en in hun voetstappen lopen wij nu. Anderen zijn net als wij vorig jaar gestopt in Salamanca met het plan om over een tijdje verder te gaan. We zullen ook dit keer wel weer aparte, aardige, soms wat minder aangenaam riekende, grappige medepelgrims ontmoeten.

Het plan is te lopen naar Santiago de Compostela, waar wij Ton en Irma zullen ontmoeten. Zij zullen eind deze maand vertrekken vanuit Nederland, compleet met sleurhut! Na ons gezellig samenzijn lopen we, als we op schema liggen en dus nog tijd over hebben, naar Kaap Finisterre, waarna er in totaal 21 loopdagen op zitten.

Nu gaan we eerst lekker eten. Na ons slaapje hebben we wel trek!