Deel II - dag 11

Voor de verandering en uit nood geboren zijn we vandaag onze dag begonnen met een ontbijtje in de bar waar we gisteren zijn geëindigd. Vanwege de zondag waren we gisteren namelijk niet in d gelegenheid onze gebruikelijke boodschapjes voor onderweg te doen.

In het schemerdonker zijn we weer op weg gegaan. Al direct bij de ontluikende dag werden we, na even klimmen op een asfaltweg, getrakteerd op prachtige uitzichten. Aan die mooie vergezichten is de hele dag geen einde gekomen, behalve helemaal aan het einde van de wandeling, toen we flink moesten afdalen naar Laza.

De etappe van A Gudina naar Laza voerde ons over en langs de toppen van verschillende bergkammen. De hele dag bleven we hoog, zodat we kilometers ver konden zien bij het heldere weer. Van bovenaf keken we neer op dorpjes, die elke keer in de verte of dichtbij te voorschijn kwamen. We zaten zo hoog, dat we zelfs een langsvliegende roofvogel op zijn rug keken. Onderweg zagen we ook nog twee herten wegspringen het groen in. De natuur is hier prachtig. Er is volop groen aanwezig, in steeds meer varianten naarmate we verder in Gallicië komen.

Door de lange etappe van vandaag kwamen we vrij laat, om 16.00 uur, en afgemat aan. Hoewel Pieter-Bas nog wel barstte van de energie, ongelofelijk. Ik was blij ven te kunnen gaan liggen en de moede voetjes hun welverdiende rust te gunnen.

In Campobecerros troffen we onze Spaanse vrienden weer, die vandaag ongeveer een uurtje eerder dan wij in het donker zijn vertrokken. Na ongeveer 3 kwartier te hebben gepauzeerd, zin wijeer verder gegaan. Toen we ons aan het voorbereiden waren om te vertrekken, kregen we van het Spaanse stel allebei een speldje van de Via de la Plata. Echt lief! En we weten nog steeds hun naam niet. Het voeren van gesprekken gaat niet echt makkelijk, maar toch krijgt het iets vertrouwds als je dezelfde mensen een paar dagen steeds weer treft in de herberg.

En weer neem ik me voor Spaans te leren, net als vorig jaar… Het zou wel leuk zijn iets van een gesprek te kunnen voeren met de mensen die je onderweg treft.

We hebben net onze plannen voor morgen omgegooid. Het plan was morgen een korte afstand van 20 km te lopen en dan een lange afstand tot Ourense. Nadeel daarvan is dat we laat en moe in Ourense aan zullen komen, terwijl daar juist veel te zien en te doen is. Onze Spaanse wandelamigos brachten ons op het idee, zijn gaan morgen ook 35,5 km lopen. Met onze stevige instant-hasta-la-pasta moet het morgen ook wel weer lukken een flinke afstand te lopen. We gaan nu dus maar weer lekker slapen, om morgen weer fris als een hoentje op te staan voor een stevige wandeldag.