Deel II - dag 12

Warm, warm en nog eens warm was het laatste deel van onze etappe van Laza naar Xunquira de Ambia. De brandende zon deed erg denken aan de omstandigheden die we vorig jaar op het zuidelijke deel van de Via de la Plata gewoon waren. We zijn dan ook blij dat we er zijn. Helaas biedt de Albergue, weer zo'n strak gebouw dat is neergezet en nu staat te verpieteren, geen warme maar koude douche. Er hangen twee enorme boilers, eentje voor de keuken en eentje voor de douches. Die van de keuken geeft wel warm water. Ik had het toch liever andersom gehad! Maar nu genoeg gezeurd over een herberg waar we wederom gratis mogen slapen en die ook schoon is. De Nederlanders die we al een paar dagen achtervolgen hebben we hier ingehaald. Ze doen het lekker rustig aan. Wat wij vandaag hebben afgelegd hebben zij in twee dagen gedaan.

Morgen hebben we een korte dag, na 20 km zijn we in Ourense! Kunnen we mooi wat van de stad zien en even shoppen voor een anti-mug blouse voor mij. Gisteren heb ik wel bij de Farmacia een middeltje tegen de jeuk en allergische reactie gekregen. De zwelling van de bultjes werd al vrij snel minder en de jeuk gelukkig ook. Het is wel heftig spul, met cortico steroïden erin. Je mag het maximaal vier keer per dag aanbrengen. Hopelijk krijgen we geen dopingcontrole onderweg.

Onze Spaanse vrienden vertrokken vanmorgen alweer voor dag en dauw. Later hoorden we van ze dat het lastig was de weg te vinden, in het donker en met erg weinig pijlen. Het blijkt dat zij met een boekje lopen waarin nauwelijks een routebeschrijving is opgenomen. Er staan kaartjes in van de etappes en verder moeten ze het vooral met de pijlen in het veld doen. Wij vinden onze gids wel heel erg prettig, er staan uitgebreide beschrijvingen in van de route en van de bijzonderheden die we onderweg treffen. Dat gecombineerd met de pijlen onderweg, lopen we bijna nooit verkeerd.

Bijna nooit, maar soms dus wel… Zo ook vandaag. Waar de aanwijzingen in ons boekje en op het pad er geen misverstand over lieten bestaan dat we linksaf moesten, gingen wij rechtsaf! Na ongeveer een kilometer kwam Pieter-Bas erachter dat er geen pijlen meer waren en dat we bij het houten kruis verkeerd zijn gelopen. Aargh! En het was al zo'n lange dagetappe! Daar baalden we dus stevig van. Het hele stuk dus weer teruggelopen. Gelukkig was het niet al te steil omhoog. Beiden op hetzelfde moment niet opletten is dus niet zo handig!

Gelukkig waren we daarvoor goed uitgerust in Bar Rincon del Peregrino in Albergueria. Dat was wel nodig, want de ochtendwandeling was eerst nog gematigd stijgend, maar dat duurde niet lang. Vanuit Laza liepen we op de weg het dorp uit en zagen in het veld een vos rennen. Even later waren we alweer verzeild in een pittige klim, die 6 km zou duren. Boven aangekomen, liepen we Albergueria in. Een bordje kondigde ons de bar aan, nog 500 meter lopen.

Bij de bar troffen we onze Spaanse vrienden weer, die ook net waren aangekomen. Bar Rincon del Peregrinos is een bijzondere plek. Van Bar Rincon del Peregrinos hadden we al foto's gezien en de eigenaar vertelde ons dat er ook eens een Nederlandse televisieploeg op bezoek was geweest. Het bijzondere van deze bar is namelijk dat die met honderden, misschien wel een paar duizend, Sint Jacobsschelpen is volgehangen. Op iedere schelp staan namen van pelgrims en de datum waarop ze de bar hebben bezocht. Ook onze schelp hangt daar nu tussen, een apart en grappig idee. Er zullen nog wel heel veel bijkomen, al zal het steeds meer moeite kosten om een open plekje voor een schelp te vinden.

Hier hebben we, aan tafel met onze Spaanse amigos, een koffie verkeerd gedronken en een broodje gesmeerd. Dat was tegelijk ook erg interessant voor de katjes die daar rondliepen, op onze schoot, op de tafel, op de bank. Eindelijk hebben we ons ook aan elkaar voorgesteld, onze Spaanse vrienden heten Olga en Javier (ofwel: Javi). Voordat we vertrokken ben ik ook nog even naar de wc geweest. Dat is natuurlijk op zich niet zo bijzonder, maar wel bijzonder was, dat het volgens mij in de woning van de eigenaar is. Ik moest buitenom, via een trap naar boven en kwam via een halletje, waar ik kon kiezen uit drie deuren, in d badkamer met wc. Het was een leuk en memorabel bezoek aan deze bar. Natuurlijk hebben we er ook mooie foto's van gemaakt, zodat we nog eens naar die mooie verzameling schelpen kunnen kijken.

Bij het bereiken van de afstand van 20 km hebben we in Vilar de Barrio geluncht en volgde het laatste stuk van de etappe. Bij de felle zon was dat erg afmattend, maar we hebben het weer volbracht. Doordat we pas laat, om 17.00 uur, in de herberg waren, is alles in de tijd wat opgeschoven. Voor het eten hebben we nog geslapen tot 21.00 uur. Het is maar goed dat Javi en Olga binnen kwamen, anders lagen we nog te slapen! Over slapen gesproken …