Deel II - dag 15

Een goede nachtrust doet wonderen! Nog niet helemaal fit, maar goed genoeg om te vertrekken zijn we om half 8 op weg gegaan. Het tempo lag wat lager dan gewoonlijk, zodat we pas ongeveer om half 12 rond de 12 km hadden afgelegd. Het leken meer kilometers dan onze gids aangeeft. Maar misschien ligt het aan de langere tijd die we ervoor nodig hadden, omdat we door mij niet zo snel gingen.

In een barretje in het dorpje Castro Dozón hebben we een heerlijk broodje kaas gegeten. Het mevrouwtje achter de bar was niet al te vrolijk, een groot verschil met het lieve mevrouwtje waar we gistermiddag een tostada van kregen.

Ondanks ons niet al te rappe tempo troffen we buiten, net na onze lunch, onze Spaanse amigo's. Olga en Javi hebben in Ourense een wandelmaatje erbij gekregen, Marie. Marie is iemand die veel geluid produceert bij alles wat ze doet. Als ze stil is, dan slaapt ze. Druk, druk, druk! Olag is haar voeten aan het insmeren, Javi ligt op een bankje en Marie zit op een andere. Rustig aan.

Wij gaan ook rustig aan weer verder. Het wordt weer heel erg warm, wat al vroeg in de morgen voelbaar is. Onze gids waarschuwde ons al voor ‘splendid views', wat betekent dat we moeten klimmen. Pfff… vandaag valt vooral het klimmen me erg zwaar. Niet bij nadenken, gewoon de ene voet voor de andere zetten. Zo komen we er uiteindelijk wel, onderweg inderdaad beloond met mooie uitzichten.

Er waren weer veel mooie bospaden, waarvan ik met mijn anti-muskietenblousje eindelijk weer kan genieten. Grote oude eiken om ons heen en langs de kant van de uitgeholde paden. Je kijkt er tegen de wortels van de bomen aan, die door de erosie bloot zijn komen te liggen.

Met iets meer pauzes dan normaal zijn we uiteindelijk om ongeveer kwart over 5 in een mooie herberg aangekomen. De herberg is gloedje nieuw, in 2004 geopend. Zo nieuw dat de schrijver van onze gids deze nog niet kende. En ook zijn hier in A Laxe maar liefst twee barretjes, terwijl de gids er geen enkele vermeldt. In een van deze barretjes hebben we ensalada mixta en macaroni geserveerd gekregen van de Engels sprekende eigenaar. Hij raadde ons aan de volgende ochtend niet de N525 te volgen, omdat dit veel te gevaarlijk is. Ondanks de aanwezige en in gebruik zijnde snelweg, wordt de N525 onverminderd veel gebruikt. Er wordt namelijk tol geheven op de snelweg en de N525 is gratis. Dus morgenochtend direct na de bar linksaf van de weg af.

Vandaag zagen we trouwens op de immer aanwezige TV het nieuws dat er een dodelijk ongeval is gebeurd bij de bouwwerkzaamheden aan de hogesnelheidslijn tussen Santiago de Compostela en Ourense. Gisterochtend, vlak voor die steile klim die ons leidde naar de eigenaar van de al 40 jaar gesloten bar, zijn we nog onder zo'n in aanbouw zijnde constructie van de hogesnelheidslijn doorgelopen. Er is een gigantische betonnen verbindingsplaat tussen de pilaren, precies boven zo'n pilaar, geknakt. Daar is één dode bij gevallen en vier mensen zijn gewond geraakt. Gisteren hadden wij het nog over de veiligheidsmaatregelen, waarbij we ons afvroegen hoe het daarmee gesteld zou zijn…

Morgen wordt een lange dag, een afstand van ongeveer 35 km tot de volgende herberg. Gelukkig ging het vandaag, naarmate de wandeling vorderde, steeds beter met mijn maag, dus morgen zal het ook wel weer lukken. Het belooft een lange, warme wandeling te worden…