Deel II - dag 6

Gisteravond hebben we er toch nog wat gezelschap bij gekregen in de herberg. Op weg naar de Plaza de Mayor zagen we twee Spaanse pelgrims, een stel van onze leeftijd. We hadden hen ook al in Zamora gezien, toen wij daar aankwamen en zij, zoals wij later hoorden, die dag zijn gestart vanuit Zamora. Nog later dan de Spanjaarden is ook nog een Duits stel aangekomen in de herberg. Ze waren helemaal verkeerd gelopen en hebben vele kilometers extra gemaakt. Ze waren er pas om 21.30 uur en hadden goed de pest in. Van hen hoorden we dat we aan de herberg in Granja de Morerauela niets hebben gemist door onze shortcut. Ook het Duitse stel was van ongeveer onze leeftijd. Dat is wel voor het eerst, meestal komen we pelgrims tegen die tegen of op pensioengerechtigde leeftijd zijn!

Vanmorgen waren we nog voor zonsopgang onderweg voor onze etappe van 34 km, een lange tocht. De ochtend stond voor een groot deel in het teken van zeer irritant voor onze ogen dansende vliegjes. Af en toe hadden ze de neiging onder mijn zonnebril of in mijn oor te vliegen. Ik werd er helemaal gek van! Het lopen ging prima, met hier en daar een stevige klim en afdaling, van de ene naar de andere vallei. Er is hier veel water en dat is goed te merken aan het grote aantal muggen. Zeer venijnige muggen, die het allemaal op mijn bloed leken te hebben voorzien. Binnen een paar minuten ben ik minimaal 10 keer geprikt door die kleine krengetjes! Tussendoor, in het bos, heb ik snel een lange broek aangetrokken, terwijl Pieter-Bas met mijn handdoekje wapperde om de muggen weg te jagen. De rest van de tocht door het bos heb ik met mijn handdoekje gezwaaid om mijn gezicht en armen muggenvrij te houden. Dat hielp, er zijn geen bulten meer bijgekomen. Inderdaad, bulten en geen bultjes, op de een of andere manier reageerde mijn huid heftig op de prikken.De Spanjaarden en de Duitsers hebben we onderweg en in onze herberg niet gezien. Dat zal waarschijnlijk te maken hebben met de regen van vanmiddag. De eerste korte bui hebben we gebruikt voor een pauze bij recreatieterrein La Barca, waar we net in de buurt waren toen het begon te spetteren. Onder een afdakje van een toiletgebouwtje, dat ook nog open was, hebben we een paar Magdalena's gegeten en wat gedronken. Even later was het alweer droog en konden we weer verder. Voor onze aankomst in Calzadilla de Tera kregen we nog een buitje en daarna begon het pas echt goed te gaan regenen. Dat deerde ons niet meer, want toen lagen wij gedoucht en lekker opgefrist in onze slaapzakjes op bed. De anderen zijn vanochtend echter veel later vertrokken, dus die zijn in een van de eerdere plaatsjes met een herberg gebleven.

Van een van de herbergen hebben wij, bij wijze van uitzondering, een stempel zonder dat we er zijn blijven slapen. Op de kerk, waarnaast deze herberg zich bevindt, staat namelijk aan de achterzijde, boven een poort, het oudste beeld van Sint Jacobus. Dit beeld, althans een foto daarvan, staat ook op de voorkant van onze gids van de Via de la Plata.

De tweede stempel van vandaag hebben we zojuist hebben we gekregen in de bar waar speciaal voor ons is gekookt door de gastvrouw. Vanmiddag bij aankomst (ongeveer 16.30 uur) hadden we gevraagd of we in de bar konden eten. Bij binnenkomst om iets na 20.00 uur vonden wij een speciaal voor ons met een keurig katoenen tafelkleedje gedekte tafel en werd ons eten zonder vragen voorgezet: vermicellisoep, karbonade met gebakken ei, aardappelkoek (tortilla) met saus en meloen toe, een en ander begeleid door een cola voor Pieter-Bas en een fles rode wijn voor mij. Heerlijk!

Ook aan fruit hebben we vandaag geen tekort gehad, bij onze eerste stop, in een bar die speciaal voor ons eerder open ging, kregen we van de eigenaar zomaar twee sappige peren. Er wordt goed voor ons gezorgd op deze all-inclusive wandelreis!