Deel II - dag 9

Het eten was heerlijk in bar/restaurant ‘La Carteria' en we hebben ons daar als echte toeristen op de foto laten zetten door het meisje dat ons bediende. Het zaaltje (of beter: kamer) waarin we zaten is deels uit de rotsen gehakt en is sfeervol ingericht. Dat is weer eens wat anders dan de gebruikelijke Spaanse barretjes met tegels op de vloer, papier op de tafel en de immer aanwezige tv!

In de immense slaapzaal hebben we de nacht doorgebracht met als enige andere gasten het Spaanse stel. Vanmorgen ging onze wekker weer vroeg en na ons ontbijt zijn we in de ochtendschemering naar buiten gestapt en onderweg gegaan. De route was zeer eenvoudig op te pikken, het klooster ligt aan de camino.

Het lijkt heel raar om je handschoenen mee te nemen als je in de zomer naar Spanje gaat, maar toch waren we er vanmorgen erg blij mee. Op een hoogte van bijna 1000 meter boven zeeniveau is het iets na 7 uur 's ochtends toch wel erg fris, zeg maar koelkasttemperatuur.

Het beloofde een pittige wandeldag te worden, door zowel de afstand als de te overbruggen hoogteverschillen. Op een hoogte van 1350 meter zijn we een pas overgestoken. Nu zitten we weer op een hoogte van 1000 meter. Het was een lange en inspannende dag, maar de omstandigheden waren prima met mooi weer en een frisse wind. De omgeving is ook prachtig, met steeds meer groen en bloemen om naar te kijken. Zo liepen we vanmorgen nog in de nevels richting de pas, waar we een door het zonlicht reflecterende boog (nee, geen regenboog) in de lucht zagen. We overwegen Erwin Kroll te vragen om uitleg over dit mooie natuurverschijnsel.

Na de nevel kwam al snel de warmte van de zon en konden we een laagje afpellen, handschoentjes en fleecetruitje konden weer in de rugzak. Aan het einde van de middag, na een tweede pauze, liepen we over een waterig en stenig pad, dat hier en daar een klein riviertje was, naar beneden in de aangename schaduw van de bomen om ons heen. Hier zagen we af en toe ook enorm dikke eiken staan, van misschien wel meer dan 100 jaar oud. Prachtig!

Enige nadeel van bos en water zijn de muggen… Gelukkig waren het er hier niet zoveel en besprongen ze me ook niet, zoals een paar dagen geleden wel gebeurde. Maar vannacht heeft iets anders me lelijk te pakken gehad. Mijn armen zitten helemaal onder de kriebelende bultjes. Volgens mij zijn het geen muggenbulten. Misschien toch bedwantsen? Brrr… in het blad de Sint Jacobsstaf waarschuwden ze er onlangs nog wel voor, dat die beestjes nogal eens voorkomen in herbergen en refugios op de Camino de Santiago. Hoe dan ook, het jeukt enorm! Hopelijk komen er vannacht geen nieuwe bij.

Voor het eerst op onze tocht op de Via de la Plata hebben we zelf ons avondeten bereid, omdat er hier in Lubián geen eetgelegenheid is. Op ons menu del dia stonden noodles, brood, een appel voor Pieter-Bas en een kiwi voor mij, natillas (vla) en chocoladepudding met slagroom. Mmmmm!